راهکارهای آیرودینامیکی برای کاهش نیروی پسا در قطارهای پرسرعت برقی
تحقیقات نشان میدهد استفاده از صفحات زاویهدار در انتهای واگن، ضریب پسا در قطارهای پرسرعت برقی را تا ۱۷ درصد کاهش داده و بهینهسازی مصرف انرژی را ممکن میسازد.
پژوهش علمی با عنوان «بررسی نیروی پسا در یک قطار پرسرعت برقی و روشهای کاهش آن» که توسط سعید سخایی و تحت راهنمایی دکتر فرهاد قدک در دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه انجام شده است، به تحلیل دقیق آیرودینامیکی واگنهای مسافری میپردازد. این مطالعه که برای مقطع کارشناسی ارشد رشته هوافضا تدوین شده، بر چالشهای آیرودینامیکی قطارهای پرسرعت برقی تمرکز دارد که برای سرعتهای بالای ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت طراحی شدهاند. هدف اصلی این تحقیق، ارائه راهکارهای مهندسی برای کاهش نیروی پسا و بهینهسازی مصرف انرژی در ناوگان ریلی است.
امروزه با توجه به جایگاه ویژه قطارهای سریعالسیر در حملونقل عمومی، بررسی آیرودینامیک واگنها اهمیت دوچندانی یافته است. از آنجا که نیروی پسا با توان دوم سرعت و توان مصرفی با توان سوم سرعت رابطه مستقیم دارد، هرگونه اصلاح هندسی که منجر به کاهش این نیرو شود، مستقیماً هزینههای بهرهبرداری را کاهش میدهد. در این تحقیق، با استفاده از مدلسازی سهبعدی و پردازش موازی، اثرات هندسی مختلف از جمله شعاع دماغه، فاصله واگنها و نصب صفحات جانبی و انتهایی مورد ارزیابی قرار گرفته است.

در مقایسه با سایر شیوههای حملونقل، قطارهای پرسرعت برقی از نظر بهرهوری انرژی پیشتاز هستند. با این حال، با افزایش سرعت به ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت، غلبه بر نیروی پسا نیازمند توان بسیار بالایی است که در این مطالعه حدود ۴۴۰۰ کیلووات برآورد شده است. این موضوع ضرورت تمرکز بر طراحی آیرودینامیک قطارهای پرسرعت برقی را بیش از پیش نمایان میکند تا از اتلاف انرژی در سرعتهای بالا جلوگیری شود.

بهینهسازی آیرودینامیک قطارهای پرسرعت برقی
نتایج این پژوهش نشان میدهد که اصلاحات هندسی تأثیرات متفاوتی بر ضریب پسا دارند. در حالی که افزایش راکورد و بهینهسازی فاصله بین واگنها اثرات مثبتی دارند، اما بیشترین کاهش در نیروی پسا مربوط به نصب صفحات زاویهدار در انتهای واگن آخر است. طبق یافتههای این تحقیق، زاویه بهینه ۲۰ درجه برای این صفحات میتواند ضریب پسا را تا ۱۷ درصد کاهش دهد. همچنین استفاده از صفحات پوشاننده در طرفین واگنها نیز به عنوان یک راهکار تکمیلی، حدود ۷ درصد از نیروی پسا را کاهش میدهد.

در نهایت، این مطالعه پیشنهاد میکند که برای طراحی نسل جدید قطارهای پرسرعت برقی، علاوه بر اصلاحات انتهای واگن، باید به اثرات زمین، مدلهای توربولانسی و چیدمان واگنها توجه ویژهای شود. جمعبندی نهایی تحقیق تأکید دارد که ترکیب راهکارهای آیرودینامیکی میتواند نقش مؤثری در کاهش هزینههای انرژی و افزایش کارایی ناوگان ریلی کشور ایفا کند.

منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع
برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل و نقل، به صفحه اخبار حمل و نقل مراجعه کنید.



