مدل‌های نوین پایداری مالی فرودگاه‌ها؛ از وابستگی دولتی تا خلق دارایی

دستیابی به پایداری مالی فرودگاه‌ها نیازمند گذار از مدل‌های سنتی و حرکت به سمت الگوهای نوین اقتصادی است. خلیل‌الله معمارزاده، کارشناس صنعت هوانوردی، معتقد است که مسیر رسیدن به ثبات اقتصادی در این صنعت، یک فرآیند تکاملی است که از وابستگی مطلق به بودجه‌های دولتی آغاز شده و تا تبدیل شدن به زنجیره‌ای از دارایی‌های استراتژیک ادامه می‌یابد.

تحول در مدل‌های پایداری مالی فرودگاه‌ها

این کارشناس هوانوردی با تشریح مراحل بلوغ اقتصادی فرودگاه‌ها اظهار داشت: در سطوح اولیه، فرودگاه‌ها صرفاً به عنوان زیرساخت‌های خدمات عمومی شناخته می‌شوند که به دلیل عدم توانایی در پوشش هزینه‌های جاری، به شدت به یارانه دولتی وابسته هستند. با این حال، با بهبود عملکرد عملیاتی، فرودگاه‌ها به نقطه سر به سر می‌رسند و می‌توانند هزینه‌های جاری خود را از محل درآمدهای اختصاصی تأمین کنند.

معمارزاده افزود: در گام‌های بعدی، فرودگاه‌ها به استقلال مالی دست یافته و عملیات آن‌ها به سودآوری پایداری برای سرمایه‌گذاران تبدیل می‌شود. در این مرحله، پایداری مالی فرودگاه‌ها با مدیریت بهینه منابع و کاهش هزینه‌های سربار محقق می‌گردد.

توسعه شهر فرودگاهی و خلق دارایی

وی با اشاره به مراحل پیشرفته‌تر توسعه اقتصادی تصریح کرد: فراتر از مدل‌های کلاسیک، فرودگاه‌ها وارد فاز توسعه تجاری جامع یا همان «شهر فرودگاهی» می‌شوند. در این مرحله، درآمدهای غیرهوانوردی از درآمدهای سنتی پیشی گرفته و نقش کلیدی در اقتصاد فرودگاه ایفا می‌کنند.

این کارشناس هوانوردی خاطرنشان کرد: بالاترین سطح بلوغ اقتصادی زمانی شکل می‌گیرد که فرودگاه به عنوان یک اندوخته استراتژیک دارایی دیده شود. در این نگاه تخصصی، تمرکز اصلی بر اهرم‌سازی دارایی‌ها برای جذب سرمایه‌گذاری‌های کلان از طریق افزایش ارزش ذاتی فرودگاه و اجرای استراتژی‌های خروج است.

معمارزاده در پایان گفت: یکی از راهبردهای کلیدی در پایداری مالی فرودگاه‌ها، فروش دارایی به مالک اصلی با قیمت روز بازار در یک افق ۱۵ ساله است. این مدل می‌تواند با ایجاد یک چرخه هم‌افزا، زمینه توسعه جهشی فرودگاه و افزایش ظرفیت سرمایه‌گذاری در صنعت هوانوردی را فراهم آورد.

منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع

برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل‌ و نقل، به صفحه اخبار حمل‌ و نقل مراجعه کنید.