استراتژی لغو سفرهای دریایی؛ چرا غولهای کشتیرانی عرضه را محدود میکنند؟
بررسی دلایل پشت پرده لغو سفرهای دریایی توسط شرکتهای بزرگ کشتیرانی و تأثیر آن بر زنجیره تأمین جهانی و نرخهای حملونقل.
استراتژی لغو سفرهای دریایی توسط شرکتهای بزرگ کشتیرانی به پدیدهای نگرانکننده در تجارت بینالملل تبدیل شده است که تعادل زنجیره تأمین جهانی را برهم زده است. در حالی که ظرفیت ناوگانهای دریایی افزایش یافته، نرخ لغو سفرها با سرعتی غیرمنتظره رشد کرده که نشاندهنده تغییر در معادلات بازار حملونقل است.
در ماههای اخیر، فعالان حوزه لجستیک با چالش جدی مواجه شدهاند که در آن میزان لغو برنامهریزی شده سفرها در مسیرهای اصلی شرق به غرب، از رشد ظرفیت ناوگان پیشی گرفته است. این رویکرد باعث شده تا فضای در دسترس برای انتقال کالاها بسیار کمتر از ظرفیت اسمی کشتیها باشد و زنگ خطری برای بازرگانان به صدا درآید.
این واگرایی در تمامی مسیرهای حیاتی تجاری دنیا مشهود است. به عنوان نمونه، در مسیر آسیا به ساحل شرقی آمریکای شمالی، ظرفیت ناوگان ۴۶ درصد رشد داشته اما حجم سفرهای لغو شده جهشی ۲۱۵ درصدی را تجربه کرده است. این روند در مسیرهای آسیا به مدیترانه و شمال اروپا نیز به عنوان یک سیاست هماهنگ دنبال میشود.
ریشههای اصلی این رویکرد را باید در استراتژی لغو سفرهای دریایی توسط غولهای این صنعت جستوجو کرد. شرکتهای بزرگ کشتیرانی با هدف مدیریت شناورهای جدید و جلوگیری از کاهش نرخهای حملونقل، عرضه را به صورت مصنوعی کنترل میکنند. در واقع، این شرکتها با سرعتی تا ۴.۶ برابر بیشتر از رشد ظرفیت، اقدام به حذف سفرها میکنند تا نبض بازار را در اختیار داشته باشند.
کارشناسان تأکید میکنند که دوران برنامهریزی بر اساس الگوهای سنتی به پایان رسیده است. بازار کنونی با نرخ خروج ظرفیت بین ۱۰ تا ۱۴ درصد اداره میشود و این یعنی صاحبان کالا باید با استراتژی لغو سفرهای دریایی و نوسانات ناشی از آن سازگار شوند. برای فعالان اقتصادی، درک این واقعیت که کنترل عرضه به ابزاری برای حفظ منافع خطوط کشتیرانی تبدیل شده، برای مدیریت موجودی انبارها و تخصیص فضای باری حیاتی است.
منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع
برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل و نقل، به صفحه اخبار حمل و نقل مراجعه کنید.
