رتبهبندی ۲۰ ایرلاین پرپرواز جهان در سال ۲۰۲۴؛ جایگاه شرکتهای آمریکایی و آسیایی
تازهترین گزارش از رتبهبندی ۲۰ ایرلاین پرپرواز جهان نشان میدهد که شرکتهای آمریکایی با تکیه بر بازارهای داخلی، صدرنشین فهرست پرپروازترین شرکتهای هواپیمایی هستند.
تازهترین دادههای منتشرشده بر اساس گزارش رتبهبندی «OAG Take-Off 2025» نشان میدهد که در سال ۲۰۲۴، «امریکن ایرلاینز» با ثبت بیش از دو میلیون و ۱۷۷ هزار پرواز برنامهریزیشده، در صدر فهرست ۲۰ ایرلاین پرپرواز جهان قرار گرفته است. این رتبهبندی که بر مبنای تعداد پروازهای یکطرفه تنظیم شده، بیش از هر چیز گستردگی شبکه پروازی و تراکم مسیرهای شرکتها را به تصویر میکشد و شاخصهایی نظیر ظرفیت صندلی یا درآمد در آن لحاظ نشده است.
بر اساس این معیار، شرکتهایی که در بازارهای داخلی بزرگ فعالیت میکنند یا دارای شبکهای متراکم از پروازهای منطقهای هستند، جایگاههای نخست را به خود اختصاص دادهاند. در مقابل، ایرلاینهای بینالمللی که تمرکز اصلی آنها بر پروازهای دوربرد با هواپیماهای پهنپیکر است، با وجود جابهجایی حجم بالای مسافر، در رتبههای پایینتری از نظر تعداد دفعات پرواز قرار گرفتهاند.
چهار شرکت آمریکایی در صدر جدول جهانی
پس از امریکن ایرلاینز، شرکتهای «دلتا ایرلاینز» با بیش از ۱.۷ میلیون پرواز، «یونایتد ایرلاینز» با حدود ۱.۶ میلیون پرواز و «ساوتوست ایرلاینز» با ۱.۴ میلیون پرواز، رتبههای دوم تا چهارم را در اختیار دارند. حضور پررنگ این شرکتها در میان ۲۰ ایرلاین پرپرواز جهان، ناشی از وسعت جغرافیایی ایالات متحده و تقاضای پایدار برای سفرهای هوایی داخلی است.
علاوه بر این چهار غول آمریکایی، «آلاسکا ایرلاینز» و «اسپیریت ایرلاینز» نیز در این فهرست حضور دارند تا مجموع پروازهای این شش شرکت آمریکایی به حدود ۷.۷ میلیون پرواز در سال ۲۰۲۴ برسد که نشاندهنده فاصله معنادار بازار هوانوردی آمریکا با سایر مناطق است.
شبکه داخلی؛ موتور محرک صدرنشینی در رتبهبندی ۲۰ ایرلاین پرپرواز جهان
بخش عمدهای از پروازهای امریکن ایرلاینز، یعنی حدود ۸۲.۶ درصد از ظرفیت آن، به مسیرهای داخلی اختصاص دارد. مدل عملیاتی این شرکت بر پایه فرودگاههای مرکزی (Hub) و پروازهای اتصالی بنا شده است؛ به طوری که مسافران از شهرهای کوچکتر به مراکز اصلی منتقل میشوند تا امکان دسترسی به مقاصد دورتر فراهم شود. این استراتژی باعث شده تا تعداد پروازهای رفتوبرگشت به حداکثر برسد.
رایانایر و پیشتازی مدلهای کمهزینه در اروپا
در میان شرکتهای غیرآمریکایی، «رایانایر» با بیش از یک میلیون پرواز، رتبه پنجم جهان و جایگاه نخست اروپا را کسب کرده است. این شرکت با تمرکز بر پروازهای کوتاه، استفاده بهینه از ناوگان و بهرهگیری از فرودگاههای فرعی، توانسته است تعداد پروازهای خود را به دو برابر رقیب اروپاییاش، «ایزیجت»، برساند که در رتبه دهم قرار دارد.
صعود چشمگیر شرکتهای آسیایی
شرکتهای چینی و هندی نظیر «چاینا ایسترن»، «چاینا ساوترن»، «ایندیگو» و «ایر چاینا» در رتبههای ششم تا نهم جای گرفتهاند. رشد سریع این شرکتها که عمدتاً ناشی از تقاضای بالای بازارهای داخلی چین و هند است، نشان میدهد که توسعه هوانوردی در آسیا با شتاب زیادی در حال پیشروی است و بازارهای داخلی همچنان پیشران اصلی افزایش تعداد پروازها هستند.
جایگاه شرکتهای بینالمللی و مدلهای ترانزیتی
شرکتهایی مانند «لوفتهانزا»، «ترکیش ایرلاینز»، «بریتیش ایرویز» و «ایر کانادا» در میانه فهرست قرار دارند. اگرچه این شرکتها در میان ۲۰ ایرلاین پرپرواز جهان رتبههای پایینتری دارند، اما به دلیل استفاده از هواپیماهای پهنپیکر در مسیرهای طولانی، ظرفیت جابهجایی مسافر و درآمد آنها بسیار بالاست. در انتهای این فهرست نیز «قطر ایرویز» و «امارات» قرار دارند که مدل کسبوکار آنها بر اتصال قارهها از طریق هابهای دوحه و دبی استوار است.
در نهایت، دادههای OAG تأکید میکند که تعداد پروازها تنها بخشی از واقعیت صنعت هوانوردی است. در حالی که شرکتهای آمریکایی و آسیایی با تکیه بر بازارهای داخلی پرجمعیت در صدر قرار دارند، شرکتهای بزرگ بینالمللی با تمرکز بر پروازهای دوربرد، نقش حیاتی در اتصال جهانی ایفا میکنند و جایگاه آنها در این رتبهبندی، نشاندهنده مدل عملیاتی متفاوت آنهاست.
منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع
برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل و نقل، به صفحه اخبار حمل و نقل مراجعه کنید.
