انتقاد رانندگان تاکسی از رویکرد دوگانه شهرداری در حمایت از ناوگان حمل و نقل عمومی
رانندگان تاکسی با اشاره به تفاوت فاحش در حمایتهای شهرداری از اتوبوسرانی و تاکسیرانی، خواستار بازنگری در سیاستهای حمایتی و معیشتی این صنف شدند.
جمعی از رانندگان تاکسی در نامهای به انتقاد از رویکرد دوگانه شهرداری در حمایت از ناوگان حمل و نقل عمومی پرداختهاند. این رانندگان با اشاره به اینکه شهرداری تهران متولی هر دو مجموعه اتوبوسرانی و تاکسیرانی است، پرسشهای جدی را درباره چرایی تفاوت در نحوه پشتیبانی از این دو بخش مطرح کردهاند. در حالی که رانندگان اتوبوسرانی تحت ساختارهای حمایتی شهرداری فعالیت میکنند، رانندگان تاکسی با سرمایههای شخصی چند میلیاردی خود، تمامی هزینههای سنگین خرید خودرو، بیمه، تعمیرات و استهلاک را متقبل میشوند و در عین حال ملزم به فعالیت با نرخهای کرایه مصوب هستند.
تاکسیرانان معتقدند که در این مدل، تمام هزینهها بر عهده راننده است اما اختیار تعیین درآمد در دست نهادهای دیگر قرار دارد. این در حالی است که پلتفرمهای حمل و نقل اینترنتی از انعطاف در قیمتگذاری و هوشمندی در نرخگذاری متناسب با تقاضا بهرهمند هستند، اما راننده رسمی تاکسی همچنان با نرخهای ثابت و بدون سازوکار متناسب با تورم فعالیت میکند. همچنین، ابهاماتی در خصوص عدم بهرهمندی رانندگان باسابقه از منافع اقتصادی طرحهای نوسازی و صرفهجویی در مصرف سوخت وجود دارد که نیازمند شفافسازی است.
آیا راننده تاکسی که نقش کلیدی در جابهجایی شهروندان ایفا میکند، نباید از حمایتهای واقعی در زمینه تسهیلات و معیشت برخوردار باشد؟ پیشنهاد مشخص این صنف، تغییر نگاه شهرداری از نظارت صرف به مسئولیتپذیری اقتصادی است. رانندگان تاکسی خواستار آن هستند که مانند رانندگان شرکت واحد، در قالب قراردادهای شفاف تحت پوشش قرار گرفته و از مزایای قانونی برخوردار شوند. اگر سیاست شهرداری ارائه خدمات با نرخ یارانهای است، هزینههای آن باید از بودجه عمومی تأمین شود، نه از جیب رانندگانی که با مشکلات معیشتی دست و پنجه نرم میکنند.
مطالبه رانندگان تاکسی از شهرداری تهران
رانندگان تاکسی در ادامه مطالبات خود از شهردار تهران خواستار پاسخگویی به چهار پرسش اساسی شدند: نخست، میزان دقیق هزینهکرد شهرداری برای ناوگان اتوبوسرانی در مقایسه با تاکسیرانی چقدر است؟ دوم، چرا رانندگان تاکسی با وجود ارائه خدمات عمومی، از حمایتهای استخدامی مشابه برخوردار نیستند؟ سوم، چه برنامهای برای جبران افزایش هزینههای فعالیت و حفظ سرمایه تاکسیرانان وجود دارد؟ و چهارم، چرا منافع رانندگان باسابقه در سیاستهای نوسازی ناوگان به صورت عادلانه لحاظ نمیشود؟
در نهایت، رانندگان تأکید دارند که خدمت به مردم نباید به قیمت نابودی معیشت و سرمایه آنها تمام شود. مطالبه اصلی این صنف، نه امتیاز ویژه، بلکه برقراری عدالت در حمایت از تمام ارکان حمل و نقل عمومی شهر است تا کسانی که روزانه بار اصلی جابهجایی شهروندان را به دوش میکشند، از امنیت شغلی و معیشتی لازم بهرهمند شوند.
منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع
برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل و نقل، به صفحه اخبار حمل و نقل مراجعه کنید.



