راهکارهای زیر که در کشورهای مختلف جهان تجربه شدهاند، به طور حتم منجر به کنترل مصرف بیرویه بنزین و کاهش ترافیک میگردند؛ چرا که این اقدامات از تجربیات موفق بشر در مناطق مختلف بوده است.
روزانه حدود ۲۰ میلیون سفر درونشهری در تهران انجام میشود که از طریق راهکارهای زیر میتوان سهم حملونقل عمومی را به ۷۰ درصد ارتقاء داد:
– استفاده از ظرفیت بالای سفرهای اشتراکی تاکسیهای اینترنتی و حمایت واقعی از این روش حملونقل.
– برنامهریزی دقیق و هوشمندانه برای دورکاری حداقل یکسوم کارکنان ادارات دولتی در تهران و شهرهای بزرگ، همراه با نظارت مستمر بر عملکرد آنان.
– شناور کردن زمان شروع کار کارکنان ادارات در کلانشهرها از ساعت ۶ تا ۹ صبح.
– حذف فوری کلیه هزینهها و عوارض واردات موتورسیکلتهای برقی؛ چرا که اعمال تعرفه بر این وسایل نقلیه پاک، بیتدبیری است.
– ایجاد محدودیت تردد برای خودروهای تکسرنشین در ساعات اوج ترافیک با اعمال جرایم سنگین.
– محدودیت تردد خودروهای شاسیبلند پرمصرف در محدوده داخل شهرهای بزرگ.
– محدودیت تردد خودروهای پرمصرف قدیمی در سطح شهرها.
– الکترونیکی کردن بخش عمده خدمات دولتی و برخورد با سازمانهایی که در این حوزه عملکرد ضعیفی دارند.
– جریمه برای ورود خودروهای تکسرنشین از شهرکهای اقماری به کلانشهرها.
– مجازیسازی فعالیت دانشگاهها و مدارس در ماههای نخست اجرای طرح برای کاهش بار ترافیکی.
– افزایش بهرهوری واگنهای مترو و تأمین کسری ناوگان ریلی تهران به هر طریق ممکن.
– رایگان کردن خدمات مترو و اتوبوس در ساعات ۵ تا ۸ صبح و ۴ عصر در دوره اجرای طرح.
اهمیت مدیریت مصرف سوخت و کاهش ترافیک
در تهران بیش از ۱.۵ میلیون خودرو تحت پوشش تاکسیهای اینترنتی فعالیت میکنند. در صورت اعمال محدودیتهای فوق و استفاده از ظرفیت سفرهای اشتراکی، امکان جابجایی روزانه ۸ تا ۱۰ میلیون مسافر توسط این ناوگان وجود دارد. روش کار سامانه سفرهای اشتراکی به این صورت است که نرمافزار بر اساس تقاضا، ایستگاههایی را نزدیک به مبدأ و مقصد مسافران تعریف میکند تا با سوار کردن چند مسافر در یک خودرو، بهرهوری افزایش یابد.
– اختصاص بنزین به کد ملی به جای خودرو؛ با این روش به هر نفر یک کارت سوخت تعلق میگیرد تا از توزیع ناعادلانه سهمیه یارانهای جلوگیری شود.
– بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای دورکاری؛ چرا که نیروی مازاد در ادارات منجر به کاهش بهرهوری میشود و دورکاری میتواند ترددها را به شکل چشمگیری کاهش دهد.
– تأمین فوری واگنهای مترو و ناوگان ریلی؛ تأخیر در این حوزه ظلمی بزرگ به اقتصاد ملی و ملت است.
– نوسازی ناوگان اتوبوسرانی؛ کمبود بیش از ۲۰ هزار اتوبوس در تهران و سایر شهرها نیازمند رسیدگی فوری و برخورد با ترک فعلهای صورت گرفته است.
– تشویق مردم به پیادهروی از طریق برنامههای فرهنگی و رسانهای برای کاهش استفاده از خودروهای شخصی.
– اختصاص کارت مترو و اتوبوس به دانشجویان و سربازان ساکن در کلانشهرها.
– مکلف کردن مراکز پرجمعیت مانند دانشگاهها، پادگانها و شرکتهای بزرگ به جابجایی کارکنان از طریق سرویسهای اختصاصی.
– توسعه مراکز فروش، آموزشی و تفریحی در پیرامون شهرهای بزرگ و نزدیکی ایستگاههای مترو برای کاهش سفرهای درونشهری.
