تقویت کریدور ترانزیتی بازرگان به بندر امام برای مقابله با محدودیت‌های دریایی
با هدف کاهش وابستگی به مسیرهای دریایی، سازمان راهداری با بهسازی ۳۱۰ کیلومتر از کریدور ترانزیتی بازرگان بندر امام، پایداری زنجیره تامین ملی را تقویت می‌کند.
در شرایطی که تحریم‌های دریایی و محدودیت‌های کشتیرانی، چالش‌های جدیدی را برای تجارت خارجی ایران ایجاد کرده است، توسعه کریدور ترانزیتی بازرگان بندر امام خمینی(ره) به عنوان یک راهبرد کلیدی در دستور کار قرار دارد. سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای با بهسازی بیش از ۳۱۰ کیلومتر از این مسیر استراتژیک و تکمیل عملیات اجرایی در ۱۸۰ کیلومتر از آن، در حال تقویت یک شریان حیاتی برای حمل و نقل زمینی است. این مسیر ۲۲۹۶ کیلومتری که شمال غرب کشور را به جنوب غرب متصل می‌کند، اکنون به ستون اصلی پایداری زنجیره تامین ملی تبدیل شده است.
اهمیت استراتژیک کریدور ترانزیتی بازرگان بندر امام
کریدور ترانزیتی بازرگان بندر امام خمینی(ره) نقشی محوری در اتصال دروازه ورود به اروپا در شمال غرب به سواحل جنوبی کشور ایفا می‌کند. این مسیر از استان‌های آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، ایلام و لرستان عبور کرده و در نهایت به بندر امام خمینی(ره) در استان خوزستان منتهی می‌شود. در وضعیت فعلی که ناپایداری در مسیرهای کشتیرانی جهانی افزایش یافته، توسعه این کریدور ترانزیتی بازرگان بندر امام امکان توزیع ریسک لجستیکی و حفظ جریان پیوسته کالا را فراهم می‌آورد.
سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای با هدف ارتقای شاخص‌های ایمنی و تسهیل تجارت بین‌المللی، بهسازی و نگهداری این محور را در اولویت قرار داده است. بر اساس گزارش‌های موجود، عملیات اجرایی در ۱۸۰ کیلومتر از این مسیر به پایان رسیده و اقدامات تکمیلی در سایر بخش‌ها با جدیت ادامه دارد.
پیشرفت عملیات بهسازی و ارتقای ایمنی مسیر
به منظور افزایش بهره‌وری این کریدور ترانزیتی بازرگان بندر امام، اقداماتی نظیر لکه‌گیری، درزگیری، روکش آسفالت و ارتقای ایمنی در دستور کار قرار گرفته است. در حال حاضر، ۲۳ اکیپ اجرایی در ادارات کل راهداری استان‌های مسیر مشغول فعالیت هستند و این پروژه با پیشرفت فیزیکی بیش از ۵۸ درصد در حال اجراست.
اجرای این پروژه‌های زیرساختی سه اثر کلیدی بر اقتصاد کشور دارد: نخست، کاهش زمان و هزینه‌های سفر که رقابت‌پذیری مسیرهای زمینی ایران را افزایش می‌دهد؛ دوم، افزایش بهره‌وری شبکه جاده‌ای و کاهش تصادفات؛ و سوم، ایجاد توازن در توسعه مناطق پیرامونی از طریق رونق اشتغال و خدمات بین‌راهی.
در نهایت، باید توجه داشت که در شرایط محاصره دریایی، ترانزیت زمینی تنها یک گزینه جایگزین نیست، بلکه ابزاری برای چانه زنی ژئوپلیتیک است. تکمیل بهسازی این مسیر، سهم ایران از ترانزیت منطقه‌ای را در دورانی که مسیرهای دریایی پرریسک هستند، به طور معناداری افزایش می‌دهد؛ مشروط بر اینکه این اقدامات با زیرساخت‌های گمرکی و لجستیکی هم‌راستا باشد.
منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع
برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل و نقل، به صفحه اخبار حمل و نقل مراجعه کنید.
