پشت پرده ممنوعیت پرواز هواپیماهای MD؛ ایمنی یا فرسودگی ناوگان؟

موضوع ممنوعیت پرواز برخی هواپیماهای MD در ایران که اخیراً توسط سازمان هواپیمایی کشوری ابلاغ شده، ابهامات زیادی را در افکار عمومی ایجاد کرده است. برای درک دقیق این تصمیم، باید توجه داشت که “ممنوعیت پرواز هواپیماهای MD” نه به دلیل سن بالای این ناوگان، بلکه به دلیل عدم اجرای الزامات فنی و ایمنی خاص در موتورهای این هواپیماها صورت گرفته است.

سازمان هواپیمایی کشوری تمامی هواپیماهای این مدل را زمین‌گیر نکرده است. این محدودیت تنها شامل آن دسته از هواپیماهای MD می‌شود که از موتورهای سری Pratt & Whitney JT8D-200 استفاده می‌کنند و الزامات فنی مندرج در امریه صلاحیت پروازی FAA به شماره AD 2021-22-19 را در بازه زمانی تعیین‌شده اجرایی نکرده‌اند.

جزئیات فنی امریه صلاحیت پروازی برای موتورهای MD

این امریه یک دستورالعمل کاملاً تخصصی برای ارتقای ایمنی پرواز است. اداره هوانوردی فدرال (FAA) برای موتورهای مدل JT8D-209 تا JT8D-219، استانداردهای سخت‌گیرانه‌ای را برای بازرسی دوره‌ای پره‌های مراحل سوم و چهارم توربین فشار پایین وضع کرده است. این تصمیم پس از گزارش‌های متعدد مبنی بر شکستن پره‌های توربین و جدا شدن قطعات از موتور در برخی پروازهای MD-82 اتخاذ شد تا از بروز حوادث مشابه جلوگیری شود.

بنابراین، این تصور که “MDها به دلیل قدیمی بودن نباید پرواز کنند” از نظر فنی نادرست است. قابلیت پرواز یک هواپیما تنها به سن آن بستگی ندارد، بلکه وضعیت موتور، سوابق تعمیر و نگهداری، ساعات پروازی و پایبندی به دستورالعمل‌های صلاحیت پروازی، تعیین‌کننده اصلی ادامه فعالیت ناوگان است.

تعادل میان ایمنی پرواز و نیاز ناوگان

سازمان هواپیمایی کشوری پیش‌تر با تشکیل کمیته‌های تخصصی، تلاش کرده بود روش‌های جایگزین برای تعمیر بخش توربین کم‌فشار موتورهای MD-80 پیدا کند تا ضمن حفظ استانداردهای ایمنی، از خروج این هواپیماها از چرخه بهره‌برداری جلوگیری شود. با این حال، تصمیم اخیر نشان‌دهنده پایان مهلت قانونی برای هواپیماهایی است که الزامات ایمنی را نادیده گرفته‌اند.

باید تأکید کرد که “ممنوعیت پرواز هواپیماهای MD” برای آن دسته از هواپیماهایی که الزامات فنی را رعایت کرده‌اند یا هنوز موعد بازرسی آن‌ها فرا نرسیده، اعمال نمی‌شود. اگرچه خروج هر فروند هواپیما از ناوگان در شرایط فعلی می‌تواند چالش‌هایی را برای شرکت‌های هواپیمایی و مسافران ایجاد کند، اما کمبود ناوگان هرگز توجیه مناسبی برای نادیده گرفتن استانداردهای ایمنی نیست.

اولویت اصلی در صنعت هوانوردی

در صنعت هوانوردی، نهاد ناظر وظیفه دارد در تقابل میان افزایش ظرفیت پروازی و رعایت الزامات ایمنی، همواره ایمنی را در اولویت نخست قرار دهد. بنابراین، به جای پرسش درباره چرایی زمین‌گیر شدن این هواپیماها، باید پرسید که آیا موتور هواپیمای مورد نظر، استانداردهای لازم در امریه صلاحیت پروازی را پاس کرده است یا خیر؟

در نهایت، ماجرای “ممنوعیت پرواز هواپیماهای MD” بیش از آنکه یک تصمیم سلیقه‌ای یا اداری باشد، یک الزام فنی برای تضمین امنیت مسافران است. اگر هواپیمایی الزامات فنی را اجرا کرده باشد، محدودیتی برای پرواز نخواهد داشت و در غیر این صورت، جلوگیری از فعالیت آن، اقدامی ضروری برای پیشگیری از سوانح احتمالی محسوب می‌شود.

منبع خبر: مشاهده خبر در سایت منبع

برای مشاهده سایر خبرهای حوزه حمل‌ و نقل، به صفحه اخبار حمل‌ و نقل مراجعه کنید.